Stridsvagn m/39 – relacja z budowy
Relacja z budowy modelu szwedzkiego czołgu lekkiego Stridsvagn m/39.
Stridsvagn m/39 był szwedzkim czołgiem lekkim, opracowanym pod koniec lat 30. XX wieku jako rozwinięcie konstrukcji Stridsvagn m/38. Uzbrojenie stanowiła armata kalibru 37 mm oraz dwa karabiny maszynowe. Załogę tworzyły trzy osoby. Czołgi tego typu służyły w szwedzkich siłach pancernych podczas II wojny światowej i po jej zakończeniu. Mimo niewielkich rozmiarów stanowiły istotny element szwedzkich wojsk pancernych w okresie, gdy Szwecja utrzymywała neutralność.
Zaczynamy od pudełka:

Budowę modelu rozpocznę od montażu dolnej i górnej części kadłuba, które na tym etapie pozostaną oddzielnymi elementami. Takie rozwiązanie ułatwi mi dostęp do poszczególnych powierzchni podczas malowania i pozwoli wygodniej zamontować układ jezdny.
W pierwszej kolejności zajmę się dolną częścią kadłuba, kołami jezdnymi oraz gąsienicami. Górną część przygotuję osobno, wykonując niezbędne prace montażowe i dopasowując poszczególne elementy. Obie części połączę dopiero po zamontowaniu kół i gąsienic. Montaż końcowy przeprowadzę po pomalowaniu wszystkich elementów, co powinno ułatwić pracę i ograniczyć ryzyko uszkodzenia gotowego malowania.
Pierwsze elementy sklejone

Dolna część kadłuba jest już sklejona. Kilka miejsc wymaga delikatnego szpachlowania. Białe ślady w okolicach wahaczy (?) to odbicia światła — po zauważeniu ich na zdjęciu sprawdziłem te miejsca pod lupą.

Pierwsza przeszkoda pojawiła się przy montażu przedniej płyty pancerza. Przykleiłem ją zgodnie z instrukcją producenta, jednak po przymierzeniu górnej części kadłuba okazało się, że między elementami powstaje szczelina o szerokości około 1,5 mm. To zdecydowanie za dużo. Delikatnie odkleiłem płytę i przykleiłem ją pod innym kątem, na bieżąco sprawdzając dopasowanie obu części kadłuba. Po ponownym przymierzeniu „na sucho” elementy pasują już prawie idealnie. Na zdjęciu nie są jeszcze całkowicie dociśnięte — po sklejeniu połączenie powinno być prawidłowe.
Sprawdziło się stare modelarskie porzekadło: trzy razy przymierz, potem jeszcze dwa razy i dopiero przyklej. A potem jeszcze raz sprawdź.

Dodatkowo nawierciłem lufy uzbrojenia. Otwory wylotowe nadają im bardziej realistyczny wygląd i poprawiają odwzorowanie detali w skali 1/72.

Na tym etapie wszystkie zaplanowane elementy zostały już przyklejone. Z tyłu wieży było jeszcze kilka szczelin, które wymagały zaszpachlowania i wyrównania powierzchni. Układ jezdny zamontuję dopiero po pomalowaniu, podobnie jak narzędzia mocowane na kadłubie. Konstrukcja jest gotowa do kolejnego etapu – malowania modelu.

Po zakończeniu prac montażowych wszystkie przygotowane elementy pokryłem podkładem Mr. Hobby Mr. Finishing Surfacer 1000 Black. Czarny podkład zapewni jednolitą powierzchnię pod dalsze malowanie, a jednocześnie pozwoli uzyskać głębsze cienie i ułatwi budowanie zróżnicowania tonalnego kamuflażu. Na tym etapie sprawdziłem również powierzchnie pod kątem ewentualnych niedoskonałości, które mogłyby być widoczne po nałożeniu farb właściwych.


Na model naniosłem trójbarwny kamuflaż, wykorzystując farby AK Real Colors. Kolorem bazowym jest RC852 (Olivgrun RAL6003), natomiast pozostałe plamy kamuflażu wykonałem przy użyciu RC864 (Rotbraun RAL8017) i RC888 (Nato Black). Tarcze kół pomalowałem na zielono, używając tej samej farby RC852 co na kadłubie. Gumowe bandaże pokryłem farbą AK 3rd Gen 11027 Rubber Black. Maskowanie wykonałem przy pomocy masy AK Elastic Putty, co pozwoliło uzyskać ostre granice między poszczególnymi kolorami.



Przy montażu układu jezdnego warto zwrócić szczególną uwagę na koła. Są one sklejane parami, jednak w moim przypadku po sklejeniu szczelina między nimi okazała się zbyt mała, aby swobodnie weszły w nią zęby gąsienicy. Rozwiązaniem było zastosowanie podczas klejenia dystansu wykonanego z kartonu, który pozwolił zachować odpowiednią odległość między kołami. Gąsienice pomalowałem bazowo farbą AK Real Colors RC856, a następnie nałożyłem washa AK083 Track Wash. Składają się one z odcinków w postaci pasków oraz pojedynczych ogniw. Te ostatnie są bardzo małe, dlatego ich montaż wymaga precyzji i cierpliwości.



Narzędzia przewidziane do zamontowania na kadłubie czołgu. Drewniane trzonki pomalowałem na odcienie brązu, natomiast metalowe części robocze otrzymały stalowe wykończenie. Narzędzia pozostawiłem na razie osobno – zostaną przyklejone do kadłuba dopiero na samym końcu budowy, po zakończeniu malowania i prac wykończeniowych. Dzięki temu uniknę przypadkowego uszkodzenia ich podczas dalszych etapów pracy.

Po zakończeniu malowania kamuflażu, kół jezdnych i pozostałych detali model jest gotowy do kolejnego etapu – brudzenia i nanoszenia śladów eksploatacji. Na tym etapie zamontuję również wcześniej pomalowane narzędzia, które pozostawiłem osobno, aby nie przeszkadzały podczas prac malarskich.

Model został poddany końcowemu etapowi brudzenia. Do podkreślenia detali i zagłębień wykorzystałem AK045 Dark Brown Wash, natomiast zabrudzenia ziemią wykonałem preparatem AK4063 Brown Earth Deposit. Obicia i zarysowania powstały przy użyciu techniki gąbki, z wykorzystaniem koloru Gunmetal, imitującego odsłonięte, metalowe powierzchnie. Zależało mi na uzyskaniu naturalnego efektu eksploatacji, bez przesadnego nanoszenia śladów błota i kurzu. Dzięki temu zabrudzenia i przetarcia dobrze komponują się z trójkolorowym kamuflażem, nie przytłaczając detali pojazdu. W mojej ocenie końcowy efekt wyszedł całkiem dobrze.
Model m/39 został ukończony. Zapraszam do obejrzenia gotowego modelu w galeri

